انسان شهرش را عوض می کند، کشورش را عوض می کند ولی کابوسها را نه. فرقی هم نمی کند سوار کدام قطار شده باشی و در کدام یک از ایستگاه های جهان پیاده شده باشی؛ این تنها جامه دانی ست که وقتی باز می کنی همیشه لبالب است از همان کابوس.

"وردی که بره‌ها می‌خوانند/ رضا قاسمی/ انتشارات خاوران آوریل ۲۰۰۷/ ص ۸۳"