تاریخ نگار

اکنون شهيدان مرده‌اند، و ما مرده‌ها زنده هستيم. شهيدان سخنشان را گفتند، و ما کرها مخاطبشان هستيم، آنها که گستاخی آن را داشتند که -وقتی نمی‌توانستند زنده بمانند- مرگ را انتخاب کنند، رفتند، و ما بی‌شرمان مانديم، صدها سال است که مانده ايم. و جا دارد که دنيا بر ما بخندد که ما -مظاهر ذلت و زبونی- بر حسين و زينب -مظاهر حيات و عزت- می‌گرييم، و اين يک ستم ديگر تاريخ است که زبونان، عزادار و سوگوار آن عزيزان باشيم.

امروز شهيدان پيام خويش را با خون خود گذاشتند و روی در روی ما بر روی زمين نشستند، تا نشستگان تاریخ را به قیام بخوانند.

"حسین وارث آدم/ علی شریعتی/ نسخه دیجیتال/ ص ۲۴۴"