گر زر فدای دوست کنند اهل روزگار

ما سر فدای پای رسالت رسان دوست

 

دردا و حسرتا که عنانم ز دست رفت

دستم نمی‌رسد که بگیرم عنان دوست

 

رنجور عشق دوست چنانم که هر که دید

رحمت کند مگر دل نامهربان دوست

 

گر دوست بنده را بکشد یا بپرورد

تسلیم از آن بنده و فرمان از آن دوست

 

گر آستین دوست بیفتد به دست من

چندان که زنده‌ام سر من و آستان دوست

 

بی حسرت از جهان نرود هیچ کس به در

الا شهید عشق به تیر از کمان دوست

 

سعدی