بربرینی: خوب. دوست من، گالیله، آیا اطمینان دارید که شما منجمان فقط نمی خواهید نجومتان را ساده تر کنید؟ (او را جلو می آورد) شما به دوایر، بیضی ها، سرعت های همسان نقل و انتقلات ساده، خلاصه در حدی که مغزتان اجازه می دهد، می اندیشید. ولی اگر خدا خواسته باشد اجرام سماویش را در چنین خط سیری براند؟ (با انگشت در فضا خط سیری بسیار پیچیده با سرعتی نامنظم و متغیر، ترسیم می کند) حساب های شما چه می شود؟

گالیله: در این صورت، حضرت اشرف، اگر خداوند کائنات را این جور خلق کرده بود،(عینا همان خط سیر را رسم می کند) مغز ما را هم همان جور می آفرید.(دوباره هملن حرکت را تکرار می کند) به نحوی که این خط سیر به نظرتان ساده ترین مسیر ها می آمد. من به عقل ایمان دارم.

"نمایشنامه زندگی گالیله/برتولت برشت/عبدالرحیم احمدی/نشر اندیشه/چاپ سوم ۱۳۴۹/ص۲۰۱"