گالیله:(به منشی ها که شطرنج بازی می کنند) چطور می توانید هنوز هم با روش قدیمی شطرنج بازی کنید؟ میدان عمل محدود است. امروزه به مهره های اصلی میدان می دهند تا در همه خانه ها حرکت کنند. رخ این طور حرکت می کند.(حرکتش را نشان می دهد) و فیل این طور و وزیر این طور و این طور. به این ترتیب جا زیادتر می شود و می توان بازی های تازه ای کرد.

یک بازیکن: این جور بازی ها با حقوق ناچیز ما فقیر آدم ها جور در نمی آید. ما فقط می توانیم این جور حمله کنیم.

(به حمله کوچکی دست می زند)

گالیله: بر عکس دوست من، بر عکس! رزق هر کس به قدر همت اوست. آقا، باید با زمان خود پیش رفت. همه اش نمی شود در طول ساحل راه رفت، یک بار هم باید دل به دریا زد.

 

"نمایشنامه زندگی گالیله/برتولت برشت/عبدالرحیم احمدی/نشر اندیشه/چاپ سوم ۱۳۴۹/صص۱۹۷و۱۹۸"