سرانجام هم جز به بالای خویش

نیابد کسی بهره از جای خویش

بمانیم با آن رشی پنج خاک

سراپای کرباس و جای مغاک

در آزمندیست اندوه و رنج

شدن تنگ دل در سرای سپنج

"شاهنامه (تصحیح خالقی مطلق)/ پادشاهی کیقباد صد سال بود"